عن أبي جحيفة رضي الله عنه قال: رأيت بلالًا يؤذِّن ويدور ويتبع فاه هاهنا، وهاهنا، وإصبعاه في أُذنيه، ورسول الله صلى الله عليه وسلم في قُبَّةٍ له حمراء -أُراه قال: من أَدَمٍ- فخرج بلال بين يديه بِالعَنَزَةِ فركزها بِالبَطْحَاءِ، «فصلى إليها رسول الله صلى الله عليه وسلم، يمر بين يديه الكلب والحمار، وعليه حُلَّةٌ حمراء»، كأني أنظر إلى بَرِيقِ ساقيه. وفي رواية: رأيت بلالًا خرج إلى الأبطح فأذَّن فلما بلغ حي على الصلاة، حي على الفلاح، لوى عنقه يمينا وشمالا، ولم يستدِر. المزيد
A kan Abu Juhafa - Allah ya yarda da shi - ya ce: Na ga Bilal yana yin kira, yana juyawa yana bin bakinsa a nan, dama nan, tare da yatsansa a cikin kunnuwansa, kuma Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, a cikin wani dome ja - na gan shi ya ce: Daga Adam - don haka Bilal ya fita a hannunsa tare da akuya. Don haka Manzon Allah, tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya yi mata addu’a, Karen da jakin suka wuce tsakanin hannayensa, suna sanye da jan mayafi, ”kamar ina kallon hasken kafafuwansa. Kuma a wata ruwaya: Na ga Bilal ya fita zuwa cikin ciki ya ba da kiran salla, kuma a lokacin da ya isa farkon sallar, yana raye ga manomin, sai ya karkatar da wuyansa dama da hagu, kuma bai juya ba.