เจ้าจงละทิ้งสิ่งที่ทำให้เจ้าเกิดความสงสัย ไปสู่สิ่งที่จะไม่ทำให้เจ้าเกิดความสงสัย จงอย่าก่อความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น และจงอย่าก่อความเดือดร้อนซึ่งกันและกัน จงปล่อยฉันกับสิ่งที่ฉันทิ้งไว้ให้แก่พวกเจ้า! แท้จริงแล้ว ผู้คนที่มาก่อนพวกเจ้าได้ประสบกับความหายนะเนื่องจากคำถามและการโต้เถียงกับศาสนทูตของพวกเขา แท้จริงสิ่งที่อนุมัติ (หะลาล) นั้นชัดเจนและสิ่งที่ต้องห้าม อย่าได้ทำอันตรายต่อตนเองและผู้อื่น ผู้ใดทำอันตราย อัลลอฮ์จะทรงทำอันตรายต่อเขา และผู้ใดสร้างความลำบาก อัลลอฮ์จะสร้างความลำบากแก่เขา เจ้าจงละทิ้งสิ่งที่ทำให้เจ้าเกิดความสงสัย (ว่าเป็นสิ่งที่ศาสนาอนุมัติให้หรือไม่) ไปสู่สิ่งที่จะไม่ทำให้เจ้าเกิดความสงสัย เพราะความสัจจริงคือความมั่นใจ ส่วนความมุสาคือความคลางแคลงใจ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรักการอนุโลมของพระองค์ถูกนำไปปฏิบัติ เช่นเดียวกับที่พระองค์ทรงรักความตั้งมั่นของพระองค์ถูกนำไปปฏิบัติ ถ้าคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้ารู้สึกมีอะไรบางอย่างในท้องของเขา และสงสัยว่าเขาปล่อยลมออกมาหรือไม่ เขาไม่ควรออกจากมัสยิดเว้นแต่เขาจะได้ยินเสียงหรือได้กลิ่น” เราได้รับการห้ามไม่ให้ตามขบวนญะนาอิซ (ศพ) แต่ไม่ได้มีการกำชับ (ห้ามอย่างเด็ดขาด) แก่เรา โอ้ ท่านศาสนทูตของพระเจ้า ท่านคิดอย่างไรถ้ามีคนมาและต้องการเอาเงินของฉันไป? “แท้จริงผู้ที่มีความยำเกรงต่ออัลลอฮ์มากที่สุด และรู้จักอัลลอฮ์มากที่สุดในหมู่พวกท่าน คือฉันเอง”