عن سعيد بن جُبير، قال: قلتُ لابن عباس: إنَّ نَوْفًا البَكالي يزعم أنَّ موسى ليس بموسى بني إسرائيل، إنما هو موسَى آخر؟ فقال: كذبَ عدوُّ الله، حدثنا أُبَي بن كعب عن النبي صلى الله عليه وسلم: «قام موسى النبيُّ خطيبًا في بني إسرائيل، فسُئل أيُّ الناس أعلم؟ فقال: أنا أعلم، فعتب الله عليه، إذ لم يَرُدَّ العلم إليه، فأوحى الله إليه: أنَّ عبدًا من عبادي بمَجْمَع البحرين، هو أعلم منك. قال: يا رب، وكيف به؟ فقيل له: احمل حوتًا في مِكْتَل، فإذا فقدتَه فهو ثَمَّ، فانطلق وانطلق بفتاه يُوشِع بن نُون، وحملا حوتًا في مِكْتَل، حتى كانا عند الصخرة وضعا رءوسهما وناما، فانسلَّ الحوتُ من المِكْتَل فاتخذ سبيله في البحر سَرَبًا، وكان لموسى وفتاه عَجَبًا، فانطلقا بقية ليلتهما ويومهما، فلما أصبح قال موسى لفتاه: آتنا غداءنا، لقد لَقِينا من سفرنا هذا نَصَبًا، ولم يجد موسى مسًّا من النَّصَب حتى جاوز المكان الذي أُمِر به، فقال له فتاه: أرأيتَ إذ أوينا إلى الصخرة فإني نسيتُ الحوتَ، وما أنسانيهُ إلا الشيطانُ. قال موسى: ذلك ما كنا نَبْغي فارتدَّا على آثارِهما قصصًا. فلما انتهيا إلى الصخرة، إذا رجل مُسَجًّى بثوب، أو قال تَسَجَّى بثوبه، فسلَّم موسى، فقال الخَضِر: وأنَّى بأرضك السلام؟ فقال: أنا موسى، فقال: موسى بني إسرائيل؟ قال: نعم، قال: هل أتَّبِعُك على أن تُعَلِّمَني مما عُلِّمْتَ رُشْدًا قال: إنَّك لن تستطيع معيَ صبرا، يا موسى إني على علم من علم الله علَّمَنيه لا تعلمه أنت، وأنت على علم علَّمَكَه لا أعلمه، قال: ستجدني إن شاء الله صابرا، ولا أعصي لك أمرا، فانطلقا يمشيان على ساحل البحر، ليس لهما سفينة، فمرَّت بهما سفينة، فكلَّموهم أن يحملوهما، فعرف الخَضِر فحملوهما بغير نَوْل، فجاء عصفور، فوقع على حرف السفينة، فنقر نقرة أو نقرتين في البحر، فقال الخضر: يا موسى ما نقص علمي وعلمك من علم الله إلا كنقرة هذا العصفور في البحر، فعَمَد الخضر إلى لوح من ألواح السفينة، فنزعه، فقال موسى: قوم حملونا بغير نَوْل عَمَدتَ إلى سفينتهم فخرقتها لتُغْرِق أهلها؟ قال: ألم أقل إنك لن تستطيع معي صبرا؟ قال: لا تؤاخذني بما نسيتُ ولا تُرْهِقْني من أمري عُسْرًا -فكانت الأولى من موسى نسياناً-، فانطلقا، فإذا غُلام يلعب مع الغِلمان، فأخذ الخَضِر برأسه من أعلاه فاقتلع رأسه بيده، فقال موسى: أقتلتَ نفسا زكِيَّة بغير نفس؟ قال: ألم أقل لك إنك لن تستطيع معي صبرا؟ -قال ابن عيينة: وهذا أوكد- فانطلقا، حتى إذا أتيا أهل قرية استَطْعما أهلَها، فأَبَوْا أن يُضَيِّفوهما، فوجدا فيها جدارًا يريد أن يَنْقَضَّ فأقامه، قال الخضر: بيده فأقامه، فقال له موسى: لو شئتَ لاتخذتَ عليه أجرا، قال: هذا فِراق بيني وبينك». قال النبي صلى الله عليه وسلم: «يرحمُ اللهُ موسى، لوَدِدْنا لو صبر حتى يُقَصَّ علينا من أمرهما». المزيد
Daga wurin Sa'eed bin Jubair, ya ce: Na ce wa Ibn Abbas: Nouf al-Bakali ya yi da'awar cewa Musa ba Musa ne ga Banu Isra'ila ba, sai dai wani Musa? Ya ce: makiyin Allah karya ne, Abi bin Kaab ya gaya mana daga Annabi mai tsira da amincin Allah cewa: “An tambayi Musa Annabi, mai wa’azi ga Bani Isra’ila, wadanne mutane suka fi sani? Ya ce: Na sani, don haka sai Allah ya tsawace shi, saboda ba a dawo masa da ilimi ba, sai Allah ya yi wahayi zuwa gare shi: Cewa wani bawan bayi na a cikin Al'umman Bahrain ya fi ka ilimi. Ya ce: Ya Ubangiji yaya abin yake? Aka ce masa: Carauko kifi whale a cikin Mukhtlal, kuma idan ka rasa shi, to a lokacin ne, sannan ya tashi ya tafi tare da yarinyarsa Joshua bin Noon, kuma suka ɗauki kifin a cikin Mukhtlal, har suka kasance a wurin dutsen kuma saita kawunansu suka yi barci, don haka kifin ya tashi daga Mukhtlal, don haka ya kama hanya zuwa cikin teku, kuma jirgin ruwa ne. Dare da rana, lokacin da ya zama Musa ya ce wa yarinyarsa: Mun ci abincin rana, muna da ya sadu da wannan abin tunawa daga tafiyarmu, kuma Musa bai sami wata illa ba daga abin tunawa har sai da ya wuce wurin da aka umurta, don haka wata yarinya ta ce masa: Ka ga kamar yadda muka dauke mu zuwa dutsen, na manta whale, kuma abin da na manta shi ne Shaidan. Musa ya ce: Wannan shi ne abin da muke so, don haka suka mayar da labarai a kan hanyarsu. Lokacin da suka karasa cikin dutsen, idan wani mutum ya lullube cikin alkyabba, ko kuma ya ce an nade shi a cikin alkyabba, sai ya yi sallama da Musa, sai Al-Khader ya ce: Shin aminci ya tabbata a kasarku? Ya ce: Ni ne Musa, sai ya ce: Musa, Bani Isra'ila? Ya ce: Na'am, Ya ce: Shin in bi ku don ku koya min game da abin da kuka koya wa baligi? Ya ce: "Ba za ku iya yin haƙuri tare da ni ba, ya Musa, ina sane da sanin Allah wanda Ya sanar da kai ba ku sani ba, kuma kuna sane da cewa shi ya koya muku ban san shi ba, ya ce: Za ku same ni, in Allah Ya yarda, mai haƙuri. Kuma ban yi maka rashin biyayya ba, sai suka tashi suka yi tafiya a bakin tekun. , ba tare da jirgi ba, don haka jirgi ya wuce su, sai suka ce su dauke su, don haka ya san kayan lambu kuma suka dauke su ba tare da sanda ba, don haka tsuntsu ya zo, sai ya fadi a gefen jirgin, don haka peck sau ɗaya ko biyu a cikin teku Ilimina da iliminka sun yi rashi daga sanin Allah sai dai kamar latsar wannan tsuntsu a cikin teku, sai ya sunkuyar da kayan lambu ga allon daga allunan jirgi, kuma ya ɗauki Sai Musa ya ce: "Tashi, ka ɗauke mu ba tare da kunu ba. Ka tafi zuwa ga jirginsu, sai na kakkarya shi har mutanenta su nutsar?" Ya ce: "Shin ban ce, lalle kai, za ka iya yin haƙuri tare da ni ba?" Ya ce: Kada ku dauke ni a kan abin da na manta kuma kada ku gajiyar da ni daga al'amurana da wahala - na farko daga mantuwa ne na Musa - sannan suka tafi, kuma yayin da yaro ke wasa da samari, ya dauki kayan lambu da kansa. daga sama kuma ya zare kansa da hannunsa, sai Musa ya ce: Kun kashe tsarkakakken rai ba tare da rai ba? Ya ce: "Shin, ban gaya muku ba, lalle ne za ku iya haƙuri da ni?" - Ibnu Uyaynah ya ce: Wannan kuma ya fi tabbatarwa - sai suka tashi, ko da kuwa mutanen wani kauye sun zo sun nemo mutanenta, suka ki karawa, sai suka sami bango a ciki wanda yake son fasawa, don haka ya saita shi. tsakanina da ku ". Annabi, Salatin Allah da amincin Allah su tabbata a gare shi, ya ce: "Allah ya yi rahama ga Musa. Da mun yi haƙuri har sai an ba mu labarin lamuransu."