عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ:
لَمَّا نَزَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ {لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَاللهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ} [البقرة: 284]، قَالَ: فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَتَوْا رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ بَرَكُوا عَلَى الرُّكَبِ، فَقَالُوا: أَيْ رَسُولَ اللهِ، كُلِّفْنَا مِنَ الأَعْمَالِ مَا نُطِيقُ، الصَّلَاةَ وَالصِّيَامَ وَالجِهَادَ وَالصَّدَقَةَ، وَقَدِ اُنْزِلَتْ عَلَيْكَ هَذِهِ الآيَةُ وَلَا نُطِيقُهَا، قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَتُرِيدُونَ أَنْ تَقُولُوا كَمَا قَالَ أَهْلُ الكِتَابَيْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا؟ بَلْ قُولُوا: سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ المَصِيرُ»، قَالُوا: سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ المَصِيرُ، فَلَمَّا اقْتَرَأَهَا القَوْمُ، ذَلَّتْ بِهَا أَلْسِنَتُهُمْ، فَأَنْزَلَ اللهُ فِي إِثْرِهَا: {آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ المَصِيرُ} [البقرة: 285]، فَلَمَّا فَعَلُوا ذَلِكَ نَسَخَهَا اللهُ تَعَالَى، فَأَنْزَلَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: {لَا يُكَلِّفُ اللهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا} [البقرة: 286] " قَالَ: «نَعَمْ» {رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا} [البقرة: 286] قَالَ: «نَعَمْ» {رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ} [البقرة: 286] قَالَ: «نَعَمْ» {وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الكَافِرِينَ} [البقرة: 286] قَالَ: «نَعَمْ».
المزيد
हजरत अबुहुरैरा अल्लाह प्रसन्न असो त्यांच्यावर कथन करतात की:
जेव्हा प्रेषितांवर सलामती असो त्यांच्यावर सदर आयत अवतरली
{फक्त अल्लाह चे आहे, जे काही आकाशात व जे काही जमीनीवर आहे, जर तुम्ही मनातली गोष्ट प्रकट केली किंवा लपवली, अल्लाह तुमचा जरुर हिशेब घेणार, मग तो ज्याला ईच्छीतो त्याला क्षमा करतो, आणी ज्याला ईच्छीतो त्याला प्रकोप देतो, आणी अल्लाह प्रत्येक वस्तुंवर प्रभुत्व ठेउन आहे} [अल बकरा: २८४],
सदर आयत सहाबांवर फार भारी पडली, एरवी ते प्रेषितांकडे सलामती असो त्यांच्यावर आले, आणी फार नम्रतेने व आपले गुडघे टेकवले, व सविनय विनंती केली:हे अल्लाह च्या प्रेषिता,
आम्ही तेवढेच क्रॄत्य करु शकतो जेवढी आमची ऐपत आहे, उदा नमाज, ऊपवास, जिहाद, दानधर्म, परंतु तुम्हावर सदर आयत अवतरली आहे, परंतु आमची तेवढी ताकत नाही,
प्रेषितांनी अल्लाह ची सलामती असो त्यांच्यावर फरमाविले:<<काय तुम्ही तेच सांगु ईच्छीता जे तुमच्या पुर्वी अहले किताब ग्रंथधारकांनी म्हटले होते, आम्ही ऐकले व नाफरमानी केली? एरवी तुम्ही असे म्हणावे:आम्ही ऐकले व आज्ञापालन पालनकर्त्या आम्ही तुझी क्षमा मागतो व आम्ही तुझ्याकडेच परतणार आहोत>>
सहाबां नम्रतेने म्हणाले:आम्ही ऐकले व अनुसरण सुद्धा केले हे पालनकर्त्या
आम्ही तुझ्याकडे क्षमा मागतो, आम्हाला तुझ्याकडेच परतायचे आहे,
ज्या लोकांनी हे शब्द उच्चारले, व त्यांच्या मुखात ते वाहु लागले, त्यावर सर्वोच्च अल्लाह ने सदर आयत अवतरवीली:
{पैगंबरानी ईमान आणले,जे काही त्याच्या पालनकर्ता कडुन त्याला प्रदान करण्यात आले आहे, तसेच श्रद्धावंत सुद्धा स्वीकारतात की एकमेव अल्लाह वर त्याच्या दुतांवर, त्याच्या ग्रंथांवर, त्याच्या पैगंबरांवर ठाम विश्वास बाळगतात, त्यांच्या दरम्यान कुठलाही फरक करत नाही, तसेच ते उदगारले की, आम्ही ऐकले व आज्ञापालन केले,
हे पालनकर्त्या
आम्ही तुझी क्षमा मागतो, व तुझ्याकडेच आम्हाला परतायचे आहे} [ बकरा: २८५],
जेव्हा त्यांनी अशी घोषणा केली तेव्हा अल्लाहने पुर्विच्या आयत ला रद्द केले, आणी खालील आयत अवतरविली:
{अल्लाह कोणत्याही जिवावर त्याच्या क्षमतेपेक्षा जास्त ओझे टाकत नाही, त्याच्या कमाईचा मोबदला त्याला मिळेल, तेवढाच मिळेर जेवढे केले असेल, हे आमच्या पालनकर्त्या जर आम्ही विसरलो किवा चुकलो तर आम्हाला शिक्षा करु नकोस} [ बकरा: २८६]
प्रेषित अल्लाह ची सलामती असो त्यांच्यावर म्हणाले:<<होय>>
{हे आमच्या पालनकर्त्या
आमच्यावर ते ओझे नको टाकुस,जसे आमच्या पुर्वजांवर टाकले होते} [अल बकरा :२८६],
प्रेषित अल्लाह ची सलामती असो त्यांच्यावर म्हणाले:<<होय>>
{हे आमच्या पालनहारांनो आम्ही सहन करू शकणार नाही असा कोणताही भार आमच्यावर टाकू नकोस} [अल बकरा :२८६], प्रेषित अल्लाह ची सलामती असो त्यांच्यावर म्हणाले:<<होय>>
{आम्हाला क्षमा कर, आम्हाला मोक्ष प्रदान कर, आमच्यावर [रहम] दया कर,
तुच आमचा कर्ताधर्ता आहेस,या ईंकारी लोकांविरुद्ध आमची मदत कर}[अल बकरा : २८६],
प्रेषितअल्लाह ची सलामती असो त्यांच्यावर म्हणाले:<<होय>>.