عن عاصم قال: سألتُ أنساً رضي الله عنه عن القُنُوت، قال: قبل الركوع، فقلت: إن فلاناً يزعم أنك قلت بعد الركوع؟ فقال: كَذَبَ، ثم حَدَّثَنَا، عن النبي صلى الله عليه وسلم : «أنه قنت شهراً بعد الركوع، يدعو على أحياء من بني سليم»، قال: «بعث أربعين -أو سبعين يشك فيه- من القراء إلى أناس من المشركين»، فعرض لهم هؤلاء فقتلوهم، وكان بينهم وبين النبي صلى الله عليه وسلم عهد، «فما رأيته وجد على أحد ما وجد عليهم». المزيد
لە عاسمەوە دەڵێت: پرسیارم لە ئەنەس کرد -ڕەزاى خواى لێبێت- سەبارەت بە قنوت کردن*، ووتی: پێش ڕکوع بردنە، ووتم: فڵان بانگەشەى ئەوە دەکات کە تۆ وتووتە لە پاش ڕکوع بردنە؟ ووتی: هەڵەی ووت، پاشان بۆمانى گێڕایەوە لە پێغەمبەرەوە -صلى اللە علیە وسلم-: «یەک مانگ لە پاش ڕکوع بردن؛ قنوتی دەکرد لەسەر چەند تیرەیەک لە (هۆزی) بەنی سولەیم»، دەڵێت: «پێغەمبەر -صلى اللە علیە وسلم- چل -یان حەفتا- قورئان خوێنی نارد بۆ لای خەڵکانێک لە موشکریکەکان، بەڵام ڕووبەڕوویان بوونەوە و(قورئان خوێنەکانیان) کوشت، لەکاتێکدا لە نێوان (ئەو موشریکانە) وپێغەمبەر -صلى اللە علیە وسلم- پەیمان هەبوو، هەرگیز نەمبینی پێغەمبەر -صلى اللە علیە وسلم- ڕقی لە کەسێک بێتەوە هێندەى ڕق لێبوونی لە ئەوان». *(قنوت كردن: واتا نزا كردن لە ناو نوێژدا لەکاتێک نوێژخوێن بە پێوە وەستاوە)
