عن صَفِيَّةُ بِنْتُ حُيَيٍّ رضي الله عنها قالت: «كان النبي صلى الله عليه وسلم مُعْتَكِفًا، فَأَتَيْتُهُ أَزُورُهُ ليلا، فَحَدَّثْتُهُ، ثمَّ قُمْتُ لِأَنْقَلِبَ، فقام معي لِيَقْلِبَنِي -وكان مسكنها في دار أُسَامَةَ بن زَيْدٍ-، فَمَرَّ رَجُلاَنِ من الأنصار، فلما رأيا رسول الله صلى الله عليه وسلم أسرعا، فقال النبي صلى الله عليه وسلم : على رِسْلِكُمَا، إنها صَفِيَّةَ بِنْتُ حُيَيٍّ، فقالا: سبحان الله يا رسول الله، فقال: إن الشَّيْطَانَ يَجْرِي من ابن آدم مَجْرَى الدَّمِ، وإني خَشِيتُ أن يَقْذِفَ في قُلُوبِكُمَا شرا -أو قال شيئا-». وفي رواية: «أنها جاءَت تَزُورُهُ في اعْتِكَافِهِ في الْمَسْجِدِ، فِي العَشْرِ الأوَاخِرِ من رمضان، فتَحدَّثَتْ عنده ساعة، ثم قامت تَنقَلِبُ، فقام النبي صلى الله عليه وسلم معها يَقْلِبُهَا ، حتى إذا بَلَغَتْ باب المسجد عند باب أم سلمة...» ثم ذكره بمعناه. المزيد
سەپىييە بىنتى ھۇيەي رەزىيەللاھۇ ئەنھا مۇنداق دېگەن: رەسۇلۇللاھ ئىتىكاپتا ئىدى مەن كىچىدە يوقلاپ كەلدىم، پاراڭلىشىپ بولغاندىن كېيىن قايتىش ئۈچۈن ئورنۇمدىن تۇردۇم، رەسۇلۇللاھمۇ ئورنىدىن تۇرۇپ مېنى ئۇزۇتۇپ قويماقچى بولدى. سەپىييەنىڭ ئۆيى ئۇسامە ئىبنى زەيىدنىڭ قورۇسىدا ئىدى. ئەنسارىلاردىن ئىككى كىشى يېنىمىزدىن ئۆتتى، ئۇلار رەسۇلۇللاھنى كۆرۈپ ئالدىراپ ماڭدى، رەسۇلۇللاھ: ئۇلارغا ئالدىرىماي مېڭىڭلار، ئۇ سەپىييە بىنتى ھۇيەي، دېدى. ئۇلار سۇبھانەللاھ ئى رەسۇلۇللاھ دېۋىدى، رەسۇلۇللاھ: شەيتان ئادەم بالسىنىڭ ئىچىدە، قان تومۇرىدا ئاققاندەك ماڭىدۇ، مەن ئىككىڭلارنىڭ قەلبىگە شەيتان ۋەسۋەسە سېلىشتىن ئەنسىرىدىم دېگەن. يەنە بىر رىۋايەتتە سەپىييە رەسۇلۇللاھنى رامىزاننىڭ ئاخىرىقى ئونىدا مەسچىتتە ئېتىكاپ قىلىۋاتقاندا يوقلاپ كەلگەن، بىرەر سائەت پاراڭلاشقاندىن كىيىن قايتىش ئۈچۈن ئورنىدىن تۇرغان، رەسۇلۇللاھمۇ ئۇنى ئۇزىتىش ئۈچۈن تۇرغان، ئۇلار ئۇممۇ سەلەمە ئىشىكى دەپ ئاتالغان ئىشىكنىڭ يېنىغا كەلگەندە- ھەدىسنىڭ ئۇنىڭدىن كېيىنكى مەنىلىرى ئوخشاش
