عن أبي هريرة رضي الله عنه عن رسولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم أنه قالَ: "مِن خَيرِ مَعَاشِ النّاسِ لهم رَجُلٌ مُمْسِكٌ عِنَانَ فَرسِهِ في سبيلِ اللهِ، يَطيرُ على مَتنِهِ كُلَّما سَمِعَ هَيْعَةً أو فَزعَةً، طَارَ عَليه يَبْتَغِي القَتْلَ، أو المَوتَ مَظانَّه، أو رَجلٌ في غُنَيمَةٍ في رأسِ شَعفَةٍ من هذه الشَّعَفِ، أو بطنِ وادٍ من هذه الأوديةِ، يُقيمُ الصلاةَ، ويُؤتِي الزكاةَ، ويَعبدُ ربَّهُ حتى يَأتِيَه اليقينُ، ليسَ من النَّاسِ إلا في خيرٍ". المزيد
Ayon kay Abū Hurayrah, malugod si Allah sa kanya, na nagsabi: "Kabilang sa pinakamabuti sa pamumuhay ng mga tao ukol sa kanila ay isang lalaking humahawak sa renda ng kabayo niya alang-alang sa landas ni Allah, na kumakaripas sakay sa likod nito, na sa tuwing nakarinig ng isang ingay [ng digmaan] at isang kalansing [ng digmaan], kumakaripas siya roon, na naghahangad ng pagpatay o pagkamatay sa mga lugar na maaasahan iyon; o isang lalaking nasa mga tupa sa tuktok ng isang burol kabilang sa mga burol na ito, o sa loob ng isang lambak kabilang sa mga lambak na ito, na nagpapanatili ng dasal, nagbibigay ng zakāh, at sumasamba sa Panginoon niya hanggang sa datnan siya ng kamatayan; wala siyang kaugnayan sa mga tao maliban sa mabuti."
