عن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه أن نبي الله صلى الله عليه وسلم قال: «كان فيمن كان قبلكم رجل قتل تسعة وتسعين نفسًا، فسأل عن أعلم أهل الأرض، فَدُلَّ على راهب، فأتاه فقال: إنه قتل تسعة وتسعين نفسا فهل له من توبة؟ فقال: لا، فقتله فكمَّل به مئة، ثم سأل عن أعلم أهل الأرض، فَدُلَّ على رجل عالم، فقال: إنه قتل مائة نفس فهل له من توبة؟ فقال: نعم، ومَنْ يَحُولُ بينه وبين التوبة؟ انْطَلِقْ إلى أرض كذا وكذا فإن بها أناسا يعبدون الله تعالى فاعبد الله معهم، ولا ترجع إلى أرضك فإنها أرض سوء، فانطلق حتى إذا نَصَفَ الطريقَ أتاه الموت، فاختصمت فيه ملائكة الرحمة وملائكة العذاب، فقالت ملائكة الرحمة: جاء تائبا، مُقْبِلا بقلبه إلى الله تعالى ، وقالت ملائكة العذاب: إنه لم يعمل خيرا قط، فأتاهم ملك في صورة آدمي فجعلوه بينهم -أي حكمًا- فقال: قِيسُوا ما بين الأرضين فإلى أَيَّتِهِمَا كان أدنى فهو له، فقاسوا فوجدوه أدنى إلى الأرض التي أراد، فقبضته ملائكة الرحمة». وفي رواية في الصحيح: «فكان إلى القرية الصالحة أقرب بشبر فجعل من أهلها». وفي رواية في الصحيح: «فأوحى الله تعالى إلى هذه أن تَبَاعَدِي، وإلى هذه أن تَقَرَّبِي، وقال: قيسوا ما بينهما، فوجدوه إلى هذه أقرب بشبر فغُفِرَ له». وفي رواية: «فَنَأَى بصدره نحوها». المزيد
Ayon kay Abū Sa`īd Al-Khudrīy, malugod si Allāh sa kanya: "Sa mga nauna sa inyo noon ay may isang lalaki noon na pumatay ng siyamnapu't siyam na tao. Nagtanong siya tungkol sa pinakamaalam sa mga naninirahan sa lupa. Pinatnubayan siya sa isang monghe. Pinuntahan niya ito. Nagsabi siya: 'Tunay na siya ay nakapatay ng siyamnapu't siyam na tao, kaya mayroon pa ba siyang pagbabalik-loob?' Nagsabi ito: 'Wala na.' Pinatay niya ito at nakabuo siya dahil dito ng isang daan. Pagkatapos ay nagtanong siya tungkol sa pinakamaalam sa mga naninirahan sa lupa. Pinatnubayan siya sa isang lalaking nakaaalam. Nagsabi siya: 'Tunay na siya ay nakapatay ng isang daang tao, kaya mayroon pa ba siyang pagbabalik-loob?' Nagsabi ito: 'Oo; at sino naman ang humahadlang sa pagitan niya at ng pagbabalik-loob? Humayo ka sa lupang iyan at iyon sapagkat tunay na doon ay may mga taong sumasamba kay Allāh, pagkataas-taas Niya, at sambahin mo si Allāh kasama nila. Huwag kang bumalik sa lupain mo sapagkat tunay na iyon ay lupain ng kasamaan.' Humayo siya hanggang sa nang nakalahati niya ang daan ay dinatnan siya ng kamatayan. Nagtalo hinggil sa kanya ang mga anghel ng awa at ang mga anghel ng pagdurusa. Nagsabi ang mga anghel ng awa: 'Pumunta siyang nagbabalik-loob, na nagtutuon ng puso niya kay Allāh, pagkataas-taas Niya.' Nagsabi ang mga anghel ng pagdurusa: 'Tunay na siya hindi nakagawa ng kabutihan kailanman.' Pinuntahan sila ng isang anghel na nasa anyo ng isang tao at ginawa nila itong isang tagahatol sa pagitan nila. Nagsabi ito: 'Sumukat kayo sa pagitan ng dalawang lupain at kung sa alin sa dalawa siya higit na malapit, siya ay ukol doon.' Sumukat sila at natagpuan nilang siya ay higit na malapit sa lupaing ninais niya kaya dinampot siya ng mga anghel ng awa." Sa isang sanaysay sa Aṣ-Ṣaḥīḥ: "at siya sa nayong matuwid ay higit na malapit ng isang dangkal kay ginawa siyang kabilang sa mga naninirahan doon." Sa isang sanaysay sa Aṣ-Ṣaḥīḥ: "kaya kinasihan ni Allāh, pagkataas-taas Niya, ito na makipaglayo at iyon na magpakalapit at sinabi: 'Sukatin ninyo ang nasa pagitan dalawa,' at natagpuan nilang ito ay higit na malapit doon ng isang dangkal kaya nagpatawad Siya rito." Sa isang sanaysay: "kaya inilayo ang dibdib niya sa dakong iyon."
