عن الطُّفَيْلَ بن أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ: أنه كان يأتي عبد الله بن عمر، فيَغْدُو معه إلى السوق، قال: فإذا غَدَوْنَا إلى السوق، لم يَمُرَّ عبد الله على سَقَّاطٍ ولا صاحب بَيْعَةٍ ، ولا مسكين، ولا أحد إلا سَلَّمَ عليه، قال الطُفيل: فجئت عبد الله بن عمر يوما، فَاسْتَتْبَعَنِي إلى السوق، فقلت له: ما تصنع بالسوق، وأنت لا تَقِف على البيع، ولا تسأل عن السِّلَعِ، ولا تَسُومُ بها، ولا تجلس في مجالس السوق؟ وأقول: اجلس بنا هاهنا نَتَحَدَثُ، فقال: يا أبا بَطْنٍ -وكان الطفيل ذا بَطْنٍ- إنما نَغْدُو من أجل السلام، فنُسَلِّمُ على من لَقيْنَاهُ. المزيد
Daga Al-Tufayl bn Abi bin Ka’b: Abdullah bin Omar ya kasance yana zuwa ya tafi kasuwa tare da shi, sai ya ce: Idan muka je kasuwa, Abdullahi bai wuce ta hanyar fallow ko mai sayarwa ba, ko kuma wani mabukaci, kuma ba wanda ya sami falala a tare da shi, sai ya ce: Abdullah bn Omar wata rana, sannan ya biyo ni kasuwa, sai na ce masa: Me aka yi ka a kasuwa, kuma ba ka daina sayarwa, ba ka tambaya game da kaya, kada ka sayar da su, kuma ba ka zauna a allon kasuwar ba? Kuma ina cewa: Ku zauna tare da mu a nan ku tattauna, sai ya ce: Ya uba mai ciki - kuma mai cutar yana da ciki - amma muna kwanciya ne don zaman lafiya, don haka muna gaishe da waɗanda muka sadu da su.