عن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما قال: كان جِذْعٌ يقوم إليه النبي صلى الله عليه وسلم يعني في الخطبة - فلما وُضعَ المنبر سمعنا للجِذْعِ مثل صوت العِشَارِ، حتى نزل النبي صلى الله عليه وسلم فوضع يده عليه فَسَكَنَ. وفي رواية: فلما كان يوم الجمعة قعد النبي صلى الله عليه وسلم على المنبر، فصاحت النخلة التي كان يخطب عندها حتى كادت أن تَنْشَقُّ، وفي رواية: فصاحت صِيَاحَ الصبي، فنزل النبي صلى الله عليه وسلم حتى أخذها فَضَمَّها إليه، فجعلت تَئِنُّ أَنِينَ الصبي الذي يُسَكَّتُ حتى اسْتَقَرَّتْ، قال: «بَكَتْ على ما كانت تسمع من الذِّكْرِ». المزيد
ජාබිර් ඉබ්නු අබ්දුල්ලාහ් -රළියල්ලාහු අන්හුමා-තුමා විසින් වාර්තා කරන ලදී. කුත්බා දේශනයේදී නබි -සල්ලල්ලාහු අලය්හි වසල්ලම්- තුමා ඒ මත රැඳී සිටින ඉඳි කොටය(කින් වූ වේදිකාව)ක් විය. එම මින්බරය තබනු ලැබූ විට ගැබ්බරවූ ඔටුවකුගේ හඬට සමාන හඬක් එම කොටයෙන් සවන් දුනිමු. එය නබි -සල්ලල්ලාහු අලය්හි වසල්ලම්- පහළට බසින තෙක්ම විය. පසුව එතුමා ඒ මත තම අත තැබූහු. එවිට එය සන්සුන් විය. තවත් වාර්තාවක. ජුමුආ දින පැමිණි විට නබි -සල්ලල්ලාහු අලය්හි වසල්ලම්- තුමා මින්බරය මත වාඩි වූහ. එතුමා දේශනා කරමින් සිටිය දී එතුමා අබියස පිහිටි ඉඳි කොටයක් එය පැළී යන්නාක් තරමට හඬ නගන්නට විය. පසුව නබි -සල්ලල්ලාහු අලය්හි වසල්ලම් තුමා බැස එය රැගෙන එය තමන් සමග තුරුල් කර ගත්හ. වැටුණු දරුවකු කෙඳිරි ගාන්නාක් මෙන් එය නිකුත් කළ කෙඳිරිය සන්සුන් වන තෙක්ම නිහඬ කරවන්නට විය. එතුමා: එය උපදෙසට සවන් දුන් කරුණු සඳහා හඬන්නට විය යැයි පැවසූහ.
