عن أبي سعيد الخُدْري رضي الله عنه : «أن رسول الله صلى الله عليه وسلم كان يَعْتَكِفُ في العَشْرِ الأَوْسَطِ من رمضان. فاعتكف عامًا، حتى إذا كانت لَيْلَةَ إِحْدَى وَعِشْرِينَ -وهي اللَّيْلَةُ التي يخرج من صَبِيحَتِهَا من اعتكافه- قال: من اعتكف معي فَلْيَعْتَكِفِ العَشْرَ الأَوَاخِرَ فقد أُرِيتُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ ثم أُنْسِيتُهَا، وقد رَأَيْتُنِي أَسْجُدُ فِي مَاءٍ وَطِينٍ من صَبِيحَتِهَا، فَالْتَمِسُوهَا فِي العَشْرِ الأَوَاخِرِ، والتمسوها في كل وِتْرٍ. فَمَطَرَتِ السَّمَاءُ تلك الليلة، وكان المسجد على عَرِيشٍ، فَوَكَفَ المسجد، فَأبْصَرَتْ عَيْنَايَ رسول الله صلى الله عليه وسلم وعلى جَبْهَتِهِ أَثَرُ المَاءِ وَالطِّين من صُبْحِ إحْدَى وَعشْرِيْنَ». المزيد
අබූ සඊද් අල් කුද්රි -රළියල්ලාහු අන්හු- තුමා විසින් වාර්තා කරන ලදී. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් -සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්- තුමාණෝ රමළාන් මාසයේ මැද දින දහයේ ඉඃතිකාෆ් හෙවත් මස්ජිදයේ රැඳී සිටියහ. එවිට පොදු ජනයා ද ඉඃතිකාෆ්හි රැඳී සිටියහ. එසේ 21 වැනි දින රාත්රියය දක්වාම විය. (එය උදෑසන තම ඉඃතිකාෆ් හි සිට පිටත් වන රාත්රිය විය.) එවිට එතුමාණෝ “කවරෙකු මා සමග ඉඃතිකාෆ් සිටියේ ද ඔහු අවසන් දින දහයේ ද ඉඃතිකාෆ් සිටිත්වා! හේතුව සැබැවින්ම එම රාත්රිය මට පෙන්වන ලදී. පසු ව එය මට අමතක කරන ලදී. එහි උදෑසන ජලය හා වැලි මත මම සුජූද් කරනු දුටුවෙමි. එබැවින් අවසන් දින දහයේ එය නුඹලා සොයාගනු. සෑම ඔත්තේ දිනයකම එය සොයනු“ යැයි පැවසූහ. එවිට එදින රාත්රියේ අහසින් වැසි ඇද වැටිණ. මස්ජිදය අතු සෙවිලි කරන ලද්දක් විය. මස්ජිදය ජලයෙන් තෙත් වින. 21 වැනි දින සුබ්හු කාලයේ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන්ගේ නළල මත ජලය හා වැලි තිබෙනු මාගේ ඇසින් දුටුවෙමි.
