عن عبدِ اللهِ بنِ بُسْرٍ رضي الله عنه قال: كان للنبيِّ صلى الله عليه وسلم قَصْعَةٌ يقالُ لها: الغَرَّاءُ يحملها أَرْبَعَةُ رِجَالٍ؛ فلما أَضْحَوْا وسَجَدُوا الضُّحَى أُتِيَ بتلك القَصْعَةِ -يعني وَقَدْ ثُرِدَ فيها- فالتَفُّوا عليها، فلَمَّا كَثُرُوا جَثَا رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم فقال أعرابيٌّ: ما هذه الجِلْسَةُ؟ فقال رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم : «إِنَّ اللهَ جَعَلَنِي عَبْدًا كَرِيمًا، ولم يَجْعَلْنِي جَبَّارًا عَنِيدًا»، ثم قال رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم : «كُلُوا مِنْ حَوَالَيْهَا، ودَعُوا ذِرْوَتَهَا يُبَارَكْ فِيهَا». المزيد
از عبدالله بن بُسر رضی الله عنه روایت است که می گوید: رسول الله صلى الله عليه وسلم کاسه ای داشت که به آن غرّاء گفته می شد و چهار مرد آن را حمل می کردند. هنگامِ چاشت شد و اصحاب نماز ضحی (چاشت) خواندند؛ در آن هنگام کاسه را آوردند، درحالی که در آن نان تريد شده بود. اطرافش جمع شدند و چون زياد گشتند، رسول الله صلى الله عليه وسلم دو زانو نشست. صحرانشينی گفت: اين چه نشستنی است؟ رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: «إِنَّ اللهَ جَعَلَنِي عَبْدًا كَرِيمًا، ولم يَجْعَلْنِي جَبَّارًا عَنِيدًا»: «الله مرا بنده ای بخشنده و خوش اخلاق قرار داده و مرا متکبر و ظالم و منکر حق نگردانيده است»؛ آنگاه افزود: «كُلُوا مِنْ حَوَالَيْهَا، ودَعُوا ذِرْوَتَهَا يُبَارَكْ فِيهَا»: «از اطراف آن بخوريد و بالای آن - يعنی وسطش - را بگذاريد تا با برکت شود».
