عن أنس بن مالك رضي الله عنه قال: «ما رأيتُ أحدا كان أرحم بالعِيال من رسول الله صلى الله عليه وسلم »، قال: «كان إبراهيم مُسْتَرضَعًا له في عَوَالي المدينة، فكان ينطلق ونحن معه، فيدخل البيت وإنه ليُدَخَّن، وكان ظِئْره قَيْنًا، فيأخذه فيُقبِّله، ثم يرجع». قال عمرو: فلما تُوفي إبراهيم قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «إن إبراهيم ابني، وإنه مات في الثَّدي، وإن له لظِئْرين تُكمِلان رضاعه في الجنة». المزيد
از انس بن مالک رضی الله عنه روایت است که می گوید: کسی را ندیدم که از رسول الله صلی الله علیه وسلم نسبت به خانواده اش مهربان تر باشد. فرزند ایشان ابراهیم در اطراف مدینه دوران شیرخوارگی اش را می گذراند؛ وقتی رسول الله صلی الله علیه وسلم برای دیدار ابراهیم می رفت، ما به همراه ایشان می رفتیم. [شوهر] دایه ی ابراهیم آهنگر بود و با اینکه فضای خانه دودی بود، رسول الله صلی الله علیه وسلم وارد خانه می شد و ابراهیم را می بوسید و بازمی گشت. عمرو می گوید: زمانی که ابراهیم وفات کرد، رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: «إِنَّ إِبْرَاهِيمَ ابْنِي، وَإِنَّهُ مَاتَ فِي الثَّدْيِ، وَإِنَّ لَهُ لَظِئْرَيْنِ تُكَمِّلَانِ رَضَاعَهُ فِي الْجَنَّةِ»: «ابراهيم پسرم بود که در دوران شيرخوارگی فوت نمود. او در بهشت دو دايه خواهد داشت که دوران شيرخوارگی اش را کامل می کنند».
