عن عبد الله بن أبي أوفى رضي الله عنه قال: جاء رجل إلى النبي صلى الله عليه وسلم فقال: إني لا أستطيع أن آخذ من القرآن شيئا فَعَلِّمْنِي ما يُجْزِئُنِي منه، قال: "قل: سبحان الله، والحمد لله، ولا إله إلا الله، والله أكبر، ولا حول ولا قوة إلا بالله العلي العظيم"، قال: يا رسول الله، هذا لله عز وجل فما لي، قال: قل: اللهم ارْحَمْنِي وَارْزُقْنِي وَعَافِنِي وَاهْدِنِي. فلما قام قال: هكذا بيده فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : «أما هذا فقد ملأ يده من الخير». المزيد
Abdullah b. Ebî Evfâ -radıyallahu anh- anlatıyor: "Bir adam Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yanına gelerek; "Ben Kur’an'dan bir şey ezberleyemiyorum. Bana yeterli gelecek ve onun yerine geçecek başka bir şey öğret!" dedi. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: «Subhanallahi ve’l-hamdulillahi vela ilahe illallahu vallahu ekber vela havle vela kuvvete illa billahi’l-Aliyyi’l-Azîm» “Allah’ı her türlü eksiklikten tenzih ederim. Allah'a hamd olsun, Allah'tan başka hakkıyla ibadete layık hiçbir ilah yoktur, Allah En büyüktür, yücelik ve azamet sahibi Allah'tan başka güç ve kuvvet sahibi yoktur.” Ey Allah'ın Rasûlü! Bu zikir Allah içindir. (O'na senâdır), Kendim için dua olarak ne söyleyeyim? dedi. Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-: «Allahım bana merhamet et, afiyet ver, hidayet ver, rızık ver! diye dua et!» dedi. Adam (dinleyip, kalkınca) ellerini sıkıp göstererek: "Şöyle (sımsıkı belledim!)" dedi. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve ve sellem- bunun üzerine: «İşte bu adam iki elini de hayırla doldurdu!» buyurdu.
