عن عبد الله بن سَرْجس، قال: رأيتُ النبي صلى الله عليه وسلم وأكلتُ معه خُبْزا ولحْمًا، أو قال ثَرِيدًا، قال فقلتُ له: أَسْتَغْفَرَ لك النبي صلى الله عليه وسلم ؟ قال: نعم، ولك، ثم تَلا هذه الآية {وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ} [محمد: 19] قال: ثم دُرْتُ خَلْفَه فنَظَرْتُ إلى خاتَم النُّبوة بين كَتِفَيْه، عند ناغِض كَتِفِه اليُسْرى، جُمْعًا، عَلَيْه خِيلانٌ كأمْثال الثَّآلِيلِ. المزيد
Abdullah b. Serdžis, radijallahu anhu, ispričao je: “Jedanput sam s Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, jeo meso i kruh...”, a u drugoj verziji navodi se da je rekao “poparu”. Neko je upitao Abdullaha: “Je li Resulullah, sallallahu alejhi ve sellem, molio Allaha da ti oprosti grijehe?” On je odgovorio: “Da, Resulullah, sallallahu alejhi ve sellem, molio je za oproštaj mojih i tvojih grijeha”, te je proučio Božije riječi: “Traži oprosta za svoje grijehe i za vjernike i za vjernice!” (Muhammed, 19). Ovaj ashab dalje pripovijeda: “Stao sam iza Poslanika i ugledao poslanički pečat na gornjoj lijevoj strani plećke; izgledao je poput mladeža veličine malehne skupljene šake.”
