عن أبي ثَعْلبة الخُشني رضي الله عنه قال: «أَتَيْتُ رسول الله صلى الله عليه وسلم فقلت: يا رسول الله، إنا بأرض قوم أهل كتاب، أَفَنَأْكُلُ في آنِيَتِهِم؟ وفي أرض صيد، أَصِيدُ بِقَوْسِي وبِكَلْبِي الذي ليس بِمُعَلَّمٍ، وبِكَلْبِي المُعَلَّمِ، فما يَصلح لي؟ قال: أمَّا مَا ذَكَرْتَ- يعني من آنية أهل الكتاب-: فإِنْ وجدْتُمْ غيرها فلا تأكلوا فيها، وإِنْ لم تَجِدُوا فاغسِلوهَا، وكلوا فِيهَا، وما صدتَ بِقَوْسِكَ، فذَكَرْتَ اسمَ الله عَلَيه فَكُلْ، وما صِدْتَ بِكَلْبِكَ المُعَلَّمِ، فَذَكَرْتَ اسْمَ الله عليه فَكُلْ، وما صِدْتَ بِكَلْبِكَ غيرِ المُعَلَّمِ فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ فَكُلْ». المزيد
අබූ සඃලබා අල්-හුෂ්නී (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමා විසින් වාර්තා කරන ලදී. මා අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) වෙත පැමිණ “අහෝ අල්ලාහ්ගේ දූතයාණනි! සැබැවින්ම අපි ආගම් ලත් ජනයා වෙසෙන භූමියක සිටිමු. එබැවින් ඔවුන්ගේ භාජනවල අප අනුභව කළ හැකි ද? එමෙන්ම දඬයම් භූමියක සිටිමු. මාගේ දුන්නෙන් ද පුහුණු කරනු නොලැබූ මාගේ සුනඛයකුගෙන් ද පුහුණු කරනු ලැබූ මාගේ සුනඛයකුගෙන් ද දඬයම් කරමි. ඒ අනුව මට නිවැරදි වන්නේ කුමක් දැ? විමසා සිටියෙමි. එතුමා මෙසේ පැවසීය. “ඔබ පැවසූ දෑ වනාහි, -එනම් ආගම් ලත් ජනයාගේ භාජන වනාහි- ඒ හැර වෙනත් දෑ නුඹලා ලැබුවෙහු නම් ඒවායෙහි නුඹලා අනුභව නොකරනු. වෙනත් ඒවා නොලැබුවෙහු නම් ඒවා සෝදා එහි අනුභව කරනු. ඔබේ දුන්නෙන් දඬයම් කළ දෑ වනාහි, ඒ මත ඔබ බිස්මිල්ලාහ් යැයි අල්ලාහ්ගේ නාමය පවසා ඇත්නම් එය අනුභව කරනු. පුහුණු කරන ලද ඔබේ සුනඛයා මගින් දඬයම් කළ දෑ වනාහි ඒ මත ඔබ බිස්මිල්ලාහ් යැයි අල්ලාහ්ගේ නාමය පවසා ඇත්නම් අනුභව කරනු. පුහුණු කරනු නොලැබූ ඔබේ සුනඛයාගෙන් ඔබ දඬයම් කර ඇත්නම් ඔබට එය කැපීමට ලැබුණේ නම් අනුභව කරනු.”
