عن أبي عبد الله جابر بن عبد الله -رضي الله عنهما- قال: بعثنا رسول الله صلى الله عليه وسلم وأمَّر علينا أبا عبيدة رضي الله عنه نتلقى عِيرًا لقريش، وزودنا جِرَابًا من تمر لم يجد لنا غيره، فكان أبو عبيدة يعطينا تمرة تمرة، فقيل: كيف كنتم تصنعون بها؟ قال: نمَصها كما يمص الصبي ثم نشرب عليها من الماء، فتكفينا يومنا إلى الليل، وكنا نضرب بعصينا الْخَبَطَ ثم نبله بالماء فنأكله. قال: وانطلقنا على ساحل البحر، فرفع لنا على ساحل البحر كهيئة الكثيب الضخم، فأتيناه فإذا هي دابة تدعى الْعَنْبَرَ، فقال أبو عبيدة: ميتة، ثم قال: لا، بل نحن رسل رسول الله صلى الله عليه وسلم وفي سبيل الله وقد اضطررتم فكلوا، فأقمنا عليه شهرًا، ونحن ثلاثمئة حتى سَمِنَّا، ولقد رأيتنا نغترف من وَقْبِ عينه بالْقِلاَلِ الدهن ونقطع منه الْفِدَرَ كالثور أو كقدر الثور، ولقد أخذ منا أبو عبيدة ثلاثة عشر رجلاً فأقعدهم في وقب عينه وأخذ ضلعًا من أضلاعه فأقامها ثم رحل أعظم بعير معنا فمر من تحتها وتزودنا من لحمه وَشَائِقَ، فلما قدمنا المدينة أتينا رسول الله صلى الله عليه وسلم فذكرنا ذلك له، فقال: «هو رزق أخرجه الله لكم فهل معكم من لحمه شيء فتطعمونا؟» فأرسلنا إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم منه فأكله.
[صحيح.] - [متفق عليه.]
المزيــد ...

Ebu Abdullah Džabir b. Abdullah, radijallahu 'anhuma, veli: „Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, nas je poslao da presretnemo kurejševićku karavanu. Za zapovjednika nam je odredio Ebu Ubejdu. Za hranu nam je dao torbu datula, nije našao ništa drugo. Ebu Ubejde je svakom od nas davao po jednu hurmu.” Upitan je: “Kako ste postupali sa njima?” Rekao je: “’Sisali smo hurmu onako kao što novorođenče sisa majku.’ Potom bi se napili vode. To bi nam bilo dovoljno za taj dan, do noći. Štapovima bismo tresli otpalo lišće, malo ga polili vodom i jeli. Poslije smo se prebacili na obalu mora. Ispred nas se nešto pojavi poput velike pješčane dine. Kad smo tamo došli, našli smo ogromnu ribu poznatu pod imenom anber (vrsta kita: ulješura). Ebu Ubejde reče: ‘Strvina!' A potom je rekao: ‘Ne! Pejgamber nas je poslao na Allahov put, a vi ste u nuždi, jedite ga!’ Bilo nas je tri stotine i ostali smo tamo mjesec dana, dok se nismo ugojili. Vadili smo krčagom loj iz njegove duplje, rezali od njega komade mesa koliko bik ili ravne biku. Ebu Ubejde je uzeo između nas trinaestoricu i smjestio ih u njegovu duplju, zatim je uzeo jedno njegovo rebro i uspravio ga, potom je osedlao najveću devu koju smo imali i njome prošao ispod njega. Snabdjeli smo se komadima mesa (za puta). Kada smo se vratili u Medinu, otišli smo kod Pejgambera i ispričali mu šta je bilo, na šta je on rekao: ‘To je bila opskrba koju vam je Allah dao. Da li imate neki komad mesa da je ostao, tako da bi ga mogli nama dati?’ Poslali smo Pejgamberu jedan komad mesa i on ga je pojeo.’”

Objašnjenje

Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, poslao je jedinicu, na čije čelo je odredio Ebu Ubejdu, da presretnu kurejševićku karavanu koja je nosila hranu. Za hranu im je dao torbu datula, a zapovjednik je svakom od njih davao po jednu hurmu, jer nije bilo dovoljno. Oni su sisali hurmu, a potom bi se napili vode. Štapovima bi tresli otpalo lišće, malo ga polili vodom i jeli. Poslije su se prebacili na obalu mora. Ispred im se nešto pojavilo poput velike pješčane dine. Kad su tamo došli, našli su ogromnu ribu poznatu pod imenom kit. Ebu Ubejde, njihov vođa im je zabranio da jedu jer je to strvina a ona je zabranjena po kur'ansko-hadiskom tekstu, a potom je promjenio stav i dozvolio im jer su u nuždi, posebno jer su na putovanju koje je ibadet. Nisu znali da je morska strvina halal. Oni su jeli i kada su se vratili u Medinu, otišli su kod Pejgambera i ispričali mu šta je bilo, a on ih je podržao u tome i pojeo jedan dio.

Prijevod: Engleski Francuski Španski Turski Urdu Indonežanski Ruski Bengalski Kineski
Prikaz prijevoda