عن أبي هريرة رضي الله عنه قال: «أَتَى رجل مِنَ المسلمين رسولَ صلى الله عليه وسلم وهو في المسجد فَنَادَاهُ: يا رسول الله، إنِّي زَنَيْتُ، فَأَعْرَضَ عنه، فَتَنَحَّى تِلْقَاءَ وَجْهِهِ فَقَالَ: يا رسول الله، إنِّي زَنَيْت، فأعرض عنه، حَتَّى ثَنَّى ذلك عليه أَرْبَعَ مَرَّاتٍ. فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبع شهادات: دَعَاهُ رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم ، فَقَالَ: أَبِكَ جُنُونٌ؟ قَالَ: لا، قَالَ: فَهَلْ أُحْصِنْت؟ قَالَ: نَعَمْ، فَقَالَ رَسُولُ الله: اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ». قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: فَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ. سَمِعَ جَابِرَ بنَ عَبْدِ الله يَقُولُ: «كُنْت فِيمَنْ رَجَمَهُ، فَرَجَمْنَاهُ بِالمُصَلَّى، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ هَرَبَ، فَأَدْرَكْنَاهُ بِالحَرَّةِ، فَرَجَمْنَاهُ». المزيد
ئەبۇ ھۇرەيرە رەزىيەللاھۇ ئەنھۇ بايان قىلىپ مۇنداق دەيدۇ: پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام مەسچىتتە تۇرغاندا مۇسۇلمانلاردىن بىر كىشى كېلىپ ئۇنى تولاپ ئى رەسۇلۇللاھ! مەن زىنا قىلدىم دىۋىدى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئۇنىڭدىن يۈز ئۆرۈۋالدى. ئۇ ئادەم پەيغەمبىرىمىزنىڭ ئالدىغا كېلىپ ئى رەسۇلۇللاھ! مەن زىنا قىلدىم، دىۋىدى، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئۇنىڭدىن يۈز ئۆرۈۋالدى. ھەتتاكى ئۇ ئىش تۆت قېتىم تەكرارلاندى. ئۇ ئادەم ئۆزىگە ئۆزى تۆت قېتىم گۇۋاھلىق بەرگەندە، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام ئۇنى چاقىرىپ: سەندە ساراڭلىق بارمۇ؟ دېدى، ئۇ: ياق، دىدى. رەسۇلۇللاھ: سەن توي قىلغانمۇ؟ دېدى، ئۇ: ھە-ئە، دېدى. شۇنىڭ بىلەن پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالام: ئۇنى ئاپىرىپ چالما -كېسەك ئېتىڭلار، دېدى. ئىبنى شىھاب ماڭا ئەبۇ سەلەمە ئىبنى ئابدۇرراھمان خەۋەر بېرىپ مۇنداق دېدى: ئۇ جابىر ئىبنى ئابدۇللاھ رەزىيەللاھۇ ئەنھۇنىڭ: مەن ئۇ ئادەمگە چالما - كېسەك ئاتقانلارنىڭ قاتارىدا بار ئىدىم، ئۇنى بىز نامازگاھتا چالما - كېسەك قىلدۇق، ئۇ ئىتىلغان تاشنىڭ ئاغرىقىدا قاچتى، بىز ئۇنى ھەررە دېگەن جايدا تۇتۇۋالدۇق ۋە چالما - كېسەك قىلىشنى داۋاملاشتۇردۇق
